Bovengemiddelde autoregeling:

Bij een ict-bedrijf in het midden van het land lag de norm voor een auto van de zaak op gezond Nederlands niveau. Tussen de middenklassers sprong de BMW 7-serie van een nieuwe manager, op zijn zachtst gezegd, nogal in het oog. De andere managers zagen niet alleen groen van jaloezie, maar vroegen zich ook af hoe dit toch mogelijk was; de aanschafprijs van de Duitse bolide lag immers ver boven het contractueel bepaalde leasebedrag. De directie hulde zich over het gevoelige onderwerp in vaagheden. Logisch, want de nieuwe man had namelijk ook nog eens bedongen de BMW te mogen rijden zonder extra bijtelling. (bron: MT)

Met de Trein:

Een leaseauto is niet voor alle managers weggelegd. Er zijn erbij die dagelijks per spoor van en naar huis reizen. Ook deze treinende managers weten van wanten bij hun contractonderhandelingen. Het spreekt voor zich dat het trein-abonnement (vanzelfsprekend eerste klas) wordt vergoed door de werkgever. Maar wat te denken van een ov-jaarkaart voor vrouw en kinderen? Het lukte een technisch consultant om dit lucratieve extraatje los te krijgen bij zijn nieuwe werkgever, een grote detacheerder. Daarmee was overigens niet gezegd dat er geen auto voor de deur stond bij dit milieubewuste gezin. (bron: MT)

Afgewezen maar Proost:

Het was ten tijde van personeelsschaarste, dat mijn collega op alles solliciteerde, wat maar ver van eigen woonplaats was. Dat kon voor KNO-arts zijn te Groningen, of voor technisch directeur in Maastricht. Door over zijn opleidingen vaag te blijven, werd hij altijd voor een sollicitatiegesprek uitgenodigd. In de baas z'n tijd en met de auto van de zaak, ging hij dan op gesprek. Al snel bleek dan dat hij voor de vacature niet de vereiste papieren had en werd hij afgewezen. Niet, zonder dat hem de reiskosten werden uitbetaald. Deze bizarre bijverdienste had hij hard nodig, om aan het snakken naar een alcoholische versnapering toe te kunnen geven. (bron: Kroondomein)

Gast versus Gastheer:

Als extern adviseur mocht ik de auto op de bezoekersplaats neerzetten bij een groot Nederlands farmaceutisch bedrijf, voor de hoofdingang naast de grote auto's van de directie en naar later bleek pal onder het raam van de general manager. Na een spannend gesprek over de netelige situatie reed ik in mijn blauwe VW Passat (oud model) weer weg van de parkeerplaats. En kreeg na 400 meter rijden telefoon namens de general manager, dat hij akkoord was met het voorstel. Deze had de auto van de adviseur beoordeeld en geconcludeerd dat hij voor de man en het voorstel betaalde en niet voor een protserige auto. (bron: Businessetiquette)

Het sollicitatiegesprek:

Aan het eind van een sollicitatiegesprek vraagt de PZ-functionaris aan een jonge informaticus: "En aan welk startsalaris denk je?"
"In de buurt van de fl. 90.000, afhankelijk van de secundaire arbeidsvoorwaarden." antwoordt de informaticus.
"Nou" zegt de PZ’er: "Wat denk je van 8 weken vakantie per jaar, 4 betaalde vakanties, volledige verzekering en pensioenregeling en ieder jaar een nieuwe leaseauto, laten we zeggen een rode Porsche."
De informaticus gaat rechtop zitten en zegt: "Allemachtig, u maakt zeker een grapje?"
Waarop de PZ’er antwoordt: "Jazeker, maar jij begon!" (bron: Hufkens.nl)