Wel bijrijdersstoel, geen bijtelling
Omschrijving Case:
Een onderneemster drijft samen met haar echtgenoot een vennootschap onder firma. De VOF handelt in bloemen. De VOF beschikte in 2002 over een bestelauto die de vennoten ook privé konden gebruiken. In de bestuurderscabine van de bestelauto zit een stoel voor een bijrijder. In het goederencompartiment van bestelauto's waren, voor het vervoer van bloemen en planten, vaste stellages bevestigd. Volgens de onderneemster heeft de inspecteur ten onrechte de bijtelling privégebruik auto toegepast.
Uitkomst:
Het Hof Den Bosch oordeelde dat de bijtelling voor privégebruik auto niet van toepassing is op een bestelauto die door aard of inrichting uitsluitend of nagenoeg uitsluitend geschikt is voor vervoer van goederen. Dat was hier het geval. Het gegeven dat er een tweede stoel in de bestuurderscabine aanwezig is, bestemd voor de bijrijder of hulp bij het laden en lossen van bloemen en planten, maakt volgens het Hof niet dat geen sprake meer is van een auto die (nagenoeg) uitsluitend geschikt is voor het vervoer van goederen. Volgens de Hoge Raad geeft het oordeel van het hof geen blijk van een onjuiste rechtsopvatting. De Hoge Raad bevestigde dan ook de uitspraak van het Hof.
Mening VAvdZ:
Wij zijn blij met deze uitspraak. Wij vinden de bijtelling voor privé gebruik op grijs kenteken auto's zoals die nu geldt sowieso niet eerlijk. Een grijs kenteken auto zonder dubbele cabine is om meerdere redenen niet vergelijkbaar met een reguliere personenauto. Het privé genot is aanzienlijk minder en hier wordt in de regeling geen rekening mee gehouden. Zo kunnen er geen vijf personen in vervoerd worden, de auto's zijn minder representatief en er is over het algemeen een zeer beperkte keuzevrijheid voor de berijder in merk, type en uitvoering. De bijtelling is ook nog eens hoog omdat die ook over de BPM geldt terwijl ondernemers deze BPM niet hoeven te betalen. De Vereniging Auto van de Zaak pleit voor een algemene uitzonderingsregel voor grijze kentekens.
Bronvermelding:
Den Bosch LJN: BB3475, Hoge Raad , 43602 op 29 mei 2009